مرگ اى آنكه روانه سوى اميال شدى * با هر قدمت راهى اقبال شدى غافل مشو از مرگ كه در هر قدمت * نزديك شود همان كه دنبال شدى من جرى فى عنان امله عشر باجله ( إلخ ) هر كسى كه بدنبال اميال و آرزوى خود شتاب كند اجلش پيش از آرزويش به او خواهد رسيد و لغزشى است كه خود انتخاب نموده و بسرعت در پى آن مى شتابد ، چنان كه مرگ در همان اوائل زندگى او به روى چشم انسان قرار دارد كه هر آنى ممكن است فنا گرداند زندگى را بر شخص و نيكو كاران و پارسايان كه بدنبال اميال و آرزوهاى دور و دراز خود نمى شتابند و جهان را آن قدر ارزش نداده بفكر عبادتند سعادت آن سراى را خواهان بوده و مى دانند كه بر هر قدمشان مرگ نهفته است و همين امر سبب شود كه به ياد خدا بوده و كمتر بدنبال اميال دور و دراز خود روند . پس : آنان كه سراسيمه بدنبال آرزوى خود مى روند و توقعشان بيش از حد دسترس آنها است مردمانى حق نشناس و از خدا بى خبرند و از هر قدمى كه بر مى دارند تا بآرزويى نايل آيند مرگ بر آنها نزديكتر مىشود كه نابودى و فنا و بى خبرى از خدا وجودش را احاطه كرده است .